Błąd medyczny — jak wygląda sprawa od pierwszej rozmowy do zakończenia

Sprawa o błąd medyczny przebiega etapami: rozmowa i pełnomocnictwa, zebranie dokumentacji przez kancelarię, ocena niezależnego eksperta, decyzja o pozwie, a potem wymiana dowodów, przesłuchania i negocjacje lub proces. Każdy z tych etapów wymaga czasu, dlatego pierwszą rozmowę z kancelarią lepiej odbyć wcześnie, jeszcze w trakcie leczenia.

Typowy scenariusz: pierwszy telefon wykonuje ktoś z rodziny — na przykład córka, która od tygodni jeździ z Ridgewood do szpitala na Manhattanie, albo mąż, który po kolejnej operacji żony wciąż nie usłyszał, dlaczego pierwsza się nie udała. Ludzie w takiej sytuacji są zmęczeni, a często też przestraszeni tym, że „sprawa sądowa” oznacza lata stresu i kolejne rozmowy o najgorszych chwilach. Ten tekst nie wyjaśnia, jak rozpoznać błąd lekarza. Opisuje, co dzieje się po stronie klienta, gdy kancelaria już zajmuje się sprawą — etap po etapie, bez upiększania.

Pierwsza rozmowa: historia własnymi słowami

Pierwszy kontakt nie wymaga żadnych dokumentów. Nicole Brenecki, Esq. prosi o opowiedzenie przebiegu leczenia po polsku, w dowolnej kolejności — porządkowaniem zajmuje się kancelaria. Padają pytania o daty, nazwiska lekarzy, placówki, o to, co pacjent słyszał od personelu i co działo się później. Jeśli pacjent nie może rozmawiać, rozmowę zaczyna rodzina. Wtedy od razu ustala się, kto formalnie może działać w imieniu chorego.

Rozmowa jest poufna i bezpłatna. Nie zobowiązuje też do niczego — ani klienta, ani kancelarii.

Pełnomocnictwa i zbieranie dokumentacji — to robi kancelaria

Jeśli sprawa wygląda na wartą sprawdzenia, klient podpisuje umowę i upoważnienia do wydania dokumentacji medycznej. Od tej chwili to kancelaria występuje do szpitali, przychodni, laboratoriów i aptek — również tych, w których pacjent leczył się przed spornym zdarzeniem i po nim. Klient nie musi sam chodzić od okienka do okienka.

Ten etap bywa najbardziej frustrujący, bo zależy od tempa placówek. Dokumenty spływają partiami, czasem trzeba się o nie upominać. W tym czasie od klienta potrzebne są głównie trzy rzeczy: lista wszystkich miejsc leczenia, jakie pamięta, informacja o każdej nowej wizycie i zachowane rachunki. Dobrze też prowadzić krótki dziennik — jak zmienia się samopoczucie, czego nie da się już robić, ile dni pracy przepadło. Po kilku miesiącach pamięć zawodzi, a notatka zostaje.

Ocena eksperta — i odpowiedź, która może być odmowna

Zebrany materiał trafia do niezależnego lekarza odpowiedniej specjalizacji. To on ocenia, czy postępowanie odbiegało od standardu opieki i czy to właśnie ono spowodowało szkodę. W Nowym Jorku do pozwu o błąd medyczny dołącza się co do zasady tzw. certificate of merit — oświadczenie adwokata, że sprawę skonsultował z lekarzem i że istnieją podstawy do roszczenia (szerzej opisuje to poradnik o tym, jak sprawdza się podejrzenie błędu lekarza).

Dla klienta to moment trudny. Opinia może potwierdzić podejrzenia, ale może też wskazać, że pogorszenie było powikłaniem, któremu nie dało się zapobiec. Kancelaria mówi o tym wprost. Negatywna opinia to ocena medyczna, nie ocena pacjenta — i lepiej poznać ją teraz niż po latach w sądzie. Dla wielu rodzin nawet taka odpowiedź ma wartość: po raz pierwszy ktoś niezależny przeczytał całą dokumentację i wyjaśnił, co się właściwie wydarzyło.

Pozew i wymiana dowodów

Gdy opinia jest pozytywna, kancelaria przygotowuje pozew przeciwko lekarzom lub placówkom, którzy według dokumentacji podejmowali sporne decyzje. Jeśli wśród nich jest szpital publiczny, obowiązuje osobny, bardzo krótki termin na zawiadomienie o roszczeniu — to jeden z powodów, dla których zwlekanie z pierwszą rozmową bywa kosztowne.

Potem zaczyna się faza, którą prawnicy nazywają discovery. Strony wymieniają dokumenty, szczegółowo opisują roszczenie i jego skutki. Klient zwykle musi też stawić się na przesłuchanie przez adwokatów drugiej strony (deposition), a druga strona może zażądać badania przez wybranego przez siebie lekarza. Nikt nie idzie na to nieprzygotowany. Przed przesłuchaniem kancelaria spotyka się z klientem, omawia typowe pytania i tłumaczy, jak odpowiadać: krótko, zgodnie z prawdą, bez zgadywania. Jeśli klient woli zeznawać po polsku, potrzebę tłumacza zgłasza się z wyprzedzeniem — to ustala się z kancelarią przed przesłuchaniem. Wyobraźmy sobie pytanie o godzinę podania leku zadane po angielsku i odpowiedź „chyba rano”: przy tłumaczu klient ma czas zrozumieć pytanie i odpowiedzieć precyzyjnie.

W tym samym czasie lekarz, który jest stroną, również jest przesłuchiwany, a obie strony przygotowują opinie swoich ekspertów.

Ile to trwa i jak się kończy

Na pytanie „ile to potrwa” nie ma odpowiedzi w miesiącach. Po drodze są dokumentacja z kilku placówek, opinie ekspertów obu stron, przesłuchania lekarzy i terminy wyznaczane przez sąd. Na tempo wpływa liczba pozwanych i to, czy strony podejmą rozmowy ugodowe. Kancelaria mówi o tym na początku, żeby nikt nie planował życia pod szybki finał.

Większość czasu klient nie musi robić nic poza leczeniem się i informowaniem kancelarii o zmianach. Po drodze zdarzają się konferencje sądowe, mediacje i rozmowy ugodowe. Każdą propozycję ugody kancelaria przedstawia klientowi z wyjaśnieniem, co oznacza, a decyzja o jej przyjęciu należy do klienta. Jeśli do porozumienia nie dojdzie, sprawę rozstrzyga sąd. Przy rozliczeniu trzeba też uwzględnić ewentualne roszczenia podmiotu, który pokrywał leczenie — zwłaszcza programu publicznego, np. Medicare lub Medicaid — kancelaria wyjaśnia to przed podpisaniem ugody.

Gdy pacjent zmarł, sprawę w imieniu rodziny prowadzi osoba ustanowiona formalnie jako przedstawiciel spadku. Ustalenie tego jest jednym z pierwszych kroków, jakie kancelaria omawia z bliskimi.

Dlaczego nie czekać, aż „leczenie się skończy”

To zdanie słychać bardzo często i jest zrozumiałe — najpierw zdrowie, potem papiery. Problem w tym, że terminy w sprawach medycznych są krótkie, a sposób ich liczenia zależy m.in. od tego, czy leczenie tej samej dolegliwości trwało nieprzerwanie. To ocenia adwokat na podstawie dokumentacji, dlatego nie należy zwlekać — tym bardziej że zebranie kart i opinii eksperta samo w sobie zajmuje miesiące. Więcej o terminach: poradnik o terminach przedawnienia w NY i NJ. Pierwsza rozmowa nie przeszkadza w leczeniu i nie zmusza do żadnych decyzji. Pozwala tylko upewnić się, że czas nie zamknie drogi, zanim ktokolwiek zdąży sprawę sprawdzić.

Jak pomaga kancelaria

Jodré Brenecki LLP bierze na siebie to, co w takiej sprawie najbardziej męczy: korespondencję z placówkami, kompletowanie dokumentacji, kontakt z ekspertami medycznymi i pilnowanie terminów. Klient wie, na jakim etapie jest sprawa i czego się spodziewać w kolejnych miesiącach, a rozmowy toczą się po polsku, bezpośrednio z adwokatem. Sprawy odszkodowawcze kancelaria prowadzi w modelu contingency fee — honorarium tylko od wygranej lub ugody, a jego wysokość w sprawach medycznych ograniczają dodatkowo przepisy stanowe. Więcej o zakresie pomocy: pomoc kancelarii w sprawach o błąd medyczny.

Konsultacja jest bezpłatna, a honorarium płatne jest tylko od wygranej lub ugody. Rozmowę po polsku można umówić pod numerem 347-563-2605. Jeśli pacjent jest w szpitalu lub nie może przyjechać do biura na Williamsburgu, kancelaria w razie potrzeby dojedzie do niego lub do rodziny.